Mijn multihorticulturele tuin is een piepklein pleistertje op de enorme wond van de klimaatverandering. Behalve inheemse bloeiende en eetbare planten heb ik ook veel soorten mediterrane planten: een prachtige olijfboom, gekregen van mijn helaas overleden beste vriend Piet, een vijgenboom, twee soorten druiven, en verschillende soorten niet-inheemse kruiden: laurier, basilicum, salie, verveine, rozemarijn, kerriekruid. En ook ‘gewoon’ aardbeien… en komkommers.
En elk jaar tomaten, veel tomaten. Dit jaar dacht ik, kom ik probeer eens coeur de boeuf tomaten. U kent ze misschien wel: bizar gevormde, meestal heel grote tomaten. Na lang in spanning te hebben gezeten of het wel iets zou worden, heb ik nu al vier prachtige geoogst en er hangen er zeker nog twintig aan de planten om te rijpen.
Je moet coeur de boeuf tomaten niet helemaal aan de plant laten rijpen, maar ze voortijdig plukken en binnen laten narijpen. Gisteren was het zover dat ik er een kon eten. Ik besloot een van mijn lievelingskostjes te maken: gebakken ei met meegebakken tomaat. De eerste hap stuurde mij zevenenveertig jaar terug in de tijd.
Mijn eerste vakantie in Frankrijk, in de Dordogne, met mijn beste vriend Erik. We kampeerden natuurlijk, en kookten (ik kookte) op zo’n wiebelig camping gaz toestelletje waar één pannetje op past. Om inkopen te doen gingen we naar de markt in een nabij gelegen dorp. Daar zag ik voor het eerst die enorme tomaten, deels nog groen en met met uitstulpingen aan alle kanten. Gelukkig was ik nieuwsgierig genoeg om me niet door hun monsterlijke uiterlijk ervan te laten weerhouden er eentje te kopen. Een fles olijfolie hadden we al gekocht in de plaatselijke supermarkt. En eieren, die hadden we ook. Dus ik zette het mini-koekenpannetje op het camping gaz vuurtje. Olijfolie erin, in plakken gesneden tomaat erbij en dan een ei. Ik hield al van tomaten, maar deze bizar gevormde soortgenoot veranderde mijn liefde in gloeiende passie. Zo zoet, zoveel smaak… Zo horen tomaten dus te smaken, concludeerde ik. Hemels.
En nu, in mijn eigen tuintje, heb ik dit wonder zelf gekweekt. Met hulp van dezelfde zon die ik de afgelopen maanden regelmatig vervloekt heb.
Manja Ressler's Blog 